روان کننده ها مثل روغن و گریس موادی هستند که به منظور کاهش اصطکاک و حرارت ایجاد شده بین سطوحی از قطعات که در تماس هستند استفاده میشوند. یک روان کننده خوب دارای خصوصیاتی است که شامل موارد زیر است:

ویسکوزیته مناسب

ویسکوزیته روغن به عنوان ماده روانکار نباید تحت اثر افزایش دما تغییر کند.

چرب بودن

چرب بودن روغن، حرکت آن را روان میکند و سبب میشود قطعات بخوبی کار کنند.

دوام

روان کننده ها می بایست دوام مناسبی داشته باشند تا قطعات تحت اثر بارهای مختلف و تماس های پی در پی دچار آسیب نشوند.

پایداری شیمیایی

روان کننده نباید با قطعات واکنش نشان دهند و روی سطح قطعات نشست کنند.

نقطه انجماد

نقطه انجماد روان کننده ها می بایست پایین باشد تا قطعات در دماهای پایین هم بخوبی کار کنند و روان کننده بخوبی حرکت کند.

نقطه اشتعال

یک روان کننده نباید در بین قطعات بسوزد و نقطه اشتعال آن می بایست بالا باشد.

خنثی بودن

روغن نباید با هوا، آب، بنزین و سایر فرآورده های سوختی واکنش نشان دهد.

پاک کنندگی مناسب

روغن علاوه بر روانکاری قطعات می بایست به عنوان پاک کننده آنها نیز استفاده شود. همچنین نباید سمی باشد و یا کف کند.